Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies klikając przycisk Ustawienia. Aby dowiedzieć się więcej zachęcamy do zapoznania się z Polityką Cookies oraz Polityką Prywatności.
Ustawienia

Szanujemy Twoją prywatność. Możesz zmienić ustawienia cookies lub zaakceptować je wszystkie. W dowolnym momencie możesz dokonać zmiany swoich ustawień.

Niezbędne pliki cookies służą do prawidłowego funkcjonowania strony internetowej i umożliwiają Ci komfortowe korzystanie z oferowanych przez nas usług.

Pliki cookies odpowiadają na podejmowane przez Ciebie działania w celu m.in. dostosowania Twoich ustawień preferencji prywatności, logowania czy wypełniania formularzy. Dzięki plikom cookies strona, z której korzystasz, może działać bez zakłóceń.

Więcej

Tego typu pliki cookies umożliwiają stronie internetowej zapamiętanie wprowadzonych przez Ciebie ustawień oraz personalizację określonych funkcjonalności czy prezentowanych treści.

Dzięki tym plikom cookies możemy zapewnić Ci większy komfort korzystania z funkcjonalności naszej strony poprzez dopasowanie jej do Twoich indywidualnych preferencji. Wyrażenie zgody na funkcjonalne i personalizacyjne pliki cookies gwarantuje dostępność większej ilości funkcji na stronie.

Więcej

Analityczne pliki cookies pomagają nam rozwijać się i dostosowywać do Twoich potrzeb.

Cookies analityczne pozwalają na uzyskanie informacji w zakresie wykorzystywania witryny internetowej, miejsca oraz częstotliwości, z jaką odwiedzane są nasze serwisy www. Dane pozwalają nam na ocenę naszych serwisów internetowych pod względem ich popularności wśród użytkowników. Zgromadzone informacje są przetwarzane w formie zanonimizowanej. Wyrażenie zgody na analityczne pliki cookies gwarantuje dostępność wszystkich funkcjonalności.

Więcej

Dzięki reklamowym plikom cookies prezentujemy Ci najciekawsze informacje i aktualności na stronach naszych partnerów.

Promocyjne pliki cookies służą do prezentowania Ci naszych komunikatów na podstawie analizy Twoich upodobań oraz Twoich zwyczajów dotyczących przeglądanej witryny internetowej. Treści promocyjne mogą pojawić się na stronach podmiotów trzecich lub firm będących naszymi partnerami oraz innych dostawców usług. Firmy te działają w charakterze pośredników prezentujących nasze treści w postaci wiadomości, ofert, komunikatów mediów społecznościowych.

Więcej
Wtorek, 28 maja 2024
Imieniny: Augustyn, Jaromir, Wilhelm
pochmurno
14°C

Ruiny Kościoła Klasztornego pw. Chrystusa Zbawiciela - Leksandrowa

Kościół Klasztorny pw. Chrystusa Zbawiciela w Nowym Wiśniczu był wyjątkowym zabytkiem architektury barokowej. Budowa rozpoczęła się rok po zwycięstwie Chocimskim jako akt dziękczynny i upamiętniający to wydarzenie.

Świątynię zaprojektował i budował wybitny włoski architekt Maciej Trapola, który był nadwornym architektem Stanisława Lubomirskiego. Darmową siłę roboczą stanowili jeńcy tatarscy.

Materiał do budowy świątyni i klasztoru pozyskiwano z miejscowych kamieniołomów. Przy budowie kierowano się przede wszystkim rygorystycznymi przepisami zakonnymi dotyczącymi budowy świątyń i klasztorów. Świątynię konsekrowano 1 lipca 1635 r. a wnętrza wykańczano do 1639 r.  

Architektura: Kościół pw. Chrystusa Zbawiciela jednonawowy, na planie krzyża łacińskiego, usytuowany był w północno-wschodnim narożniku zwartego, ale niskiego czworoboku klasztoru, skupionego wokół trzech różnej wielkości dziedzińców. Od południa i zachodu założono ogrody. Świątynia składała się z jednakowej wysokości i szerokości dwuprzęsłowej nawy i skróconego transeptu, a także dwóch par niższych kaplic bocznych otwartych do nawy wysokimi arkadami. Do prezbiterium przylegały zakrystia i skarbiec, a ponad nimi kaplica i oratorium dla kleryków. Całość zdobiona płaskorzeźbioną dekoracją stiukową z realistycznymi przedstawieniami uzbrojenia ręcznego europejskiego i orientalnego.  

Główne wejście do świątyni zaakcentowano umieszczoną w przyczółku portalu tablicą z łacińską inskrypcją wyjaśniającą okoliczności wzniesienia kościoła: „(w tłum.) Stanisław Lubomirski hrabia na Wiśniczu, wojewoda ruski, starosta sandomierski, spiski, białocerkiewski, zatorski, krzepicki, grybowski, dobczycki itd. przeciwko Osmanowi sułtanowi tureckiemu i chanowi tatarskiemu Dziambet Girejowi wódz wojsk Królestwa pod Chocimiem, po szczęśliwie zakończonej wyprawie, ku dobru publicznemu świątynię Chrystusowi Zbawicielowi ufundował, ozdobił i uposażył oraz oddał klasztor karmelitów bosych przez wdzięczność i pamięć boskiej opatrzności w Roku Pańskim 1635” Wnętrze kościoła klasztornego

Kalendarium wydarzeń z historii kościoła karmelitów bosych w Nowym Wiśniczu:   wrzesień-październik

1621 r. – Stanisław Lubomirski ślubuje (w trakcie oblężenia pod Chocimiem) ufundowanie jako wotum świątyni Chrystusowi Zbawicielowi.  

listopad 1621 r. – rozpoczęcie starań przez  Lubomirskiego o przyjęcie fundacji przez władze zakonne karmelitów bosych; początkowo odmowa przyjęcia fundacji w prywatnych dobrach  

5 lutego 1622 r. – przyjęcie fundacji przez władze zakonne w Rzymie  

maj 1622 r. – poświęcenie przez bpa sufragana krakowskiego Tomasza Oborskiego i wmurowanie kamienia  

22 czerwca 1630 r. – ukończenie budowy klasztoru, generał zakonu wyraża zgodę na przeniesienie nowicjatu z Krakowa do Wiśnicza. Uroczysta intromisja zakonników do wiśnickiego klasztoru z udziałem bpa krakowskiego Marcina Szyszkowskiego.  

1 lipca 1635 r. – uroczysta konsekracja świątyni przez bpa krakowskiego Tomasza Oborskiego

30 grudnia 1637 r. – śmierć architekta Macieja Trapoli, projektanta i budowniczego klasztoru i kościoła karmelitów bosych  

1639 r. – ukończenie wież oraz pokrycie ich złoconą blachą (wg Kroniki Klasztoru), a także bogatej dekoracji wnętrz  

1640 r. – ukończono fortyfikacje otaczające klasztor, zgodnie z tekstem inskrypcji na bramie  

2 lipca 1642 r. – utworzono w klasztorze Kolegium Teologiczne, istniejące w Wiśniczu do 1783 r.  

20 maja 1647 r. – wydano w Rzymie dekret kościelny o nienaruszalności dóbr stałych i ruchomych klasztoru

sierpień 1655 r. – w czasie najazdu szwedzkiego część zgromadzenia zakonnego opuszcza Wiśnicz i udaje się na Węgry, skąd powraca dopiero 15 grudnia 1657 r.  

21 września 1655 r. – zajęcie bez walk klasztoru, a następnie zamku Lubomirskich przez wojska szwedzkie   19 września 1656 r. – opuszczenie przez Szwedów klasztoru. Kościół i skarbiec zamknięte przez szwedzkiego komendanta w celu uniknięcia grabieży, pozostały nienaruszone. Podpalenie dachu przez maruderów wojskowych  

1658-1659 i 1685-1691 – remont świątyni  

23 kwietnia 1783 r. – kasata klasztoru przez austriackiego gubernatora Galicji, wywiezienie skarbca kościelnego do Wiednia, zagarnięcie dóbr ziemskich. Zakonnicy zmuszeni są do opuszczenia świątyni i udania się do Lwowa

20 października 1783 r.  do 15 września 1787 r. – utworzenie sądów i więzienia kryminalnego w budynkach klasztornych  

1786 r. – sekularyzacja świątyni, przeznaczenie jej na kaplicę więzienną  

wrzesień 1939 r. – utworzenie obozu jenieckiego przez okupantów niemieckich  

październik 1939 r. – założenie obozu pracy i zamknięcie kościoła przez hitlerowców  

10 kwietnia 1940 r. – początek dewastacji kościoła przez dowództwo SS  

maj 1940-1941 r. – planowa i systematyczna rozbiórka kościoła na polecenie komendy SS, pozostawienie dolnych partii zewnętrznych murów do wysokości 12 m  

1947 r. – niewielkie prace zabezpieczające nad dawną kaplicą na piętrze, od wschodu  

1949 r. – przewiezienie sarkofagów i trumien Lubomirskich do kaplicy w zamku w Wiśniczu  

po 1950 r. – ustawienie prowizorycznych drewnianych szop magazynowych we wnętrzu  

około 1984 r. – prowizoryczne zabezpieczenie korony murów kościoła  

1990 r. – rozebranie szop, uporządkowanie wnętrza dawnej świątyni i urządzenie boiska do piłki na potrzeby więzienia  

14 kwietnia 1995 r.– ustawienie krzyża w dawnym prezbiterium  

(opracowano na podstawie: Piotr St. Szlezynger "Dawny Kościół Karmelitów Bosych w Wiśniczu")

DO GÓRY
Włącz powiadomienia WebPush
Dziękujemy, teraz zawsze będziesz na bieżąco!
Przeglądasz tę stronę w trybie offline.
Przeglądasz tę stronę w trybie online.