Nowe wiadomości o ofiarach egzekucji z 5 czerwca 1940 roku w Leksandrowej

9 czerwca 2011 roku na cmentarzu w Leksandrowej odbyła się uroczystość upamiętniająca 71. rocznicę rozstrzelania przez hitlerowców 10 polskich patriotów. W ostatnim czasie udało się uzyskać informacje o kolejnych osobach zamordowanych 5 czerwca 1940 roku w wiśnickiej debrzy. Znamy już życiorysy: ks. Ferdynanda Machaya, sędziego Władysława Bobilewicza oraz prokuratora Andrzeja Bieńkowskiego. Prezentujemy więc uzyskane informacje o kolejnych osobach:

Pistula Jan, z zawodu technik – urodził się 5 maja 1894 roku w Zabrzu. Od szóstego do czternastego roku życia uczęszczał do szkoły powszechnej, natomiast od kwietnia 1920 do czerwca 1922 roku do Średniej Szkoły Technicznej w Gliwicach. W trakcie I wojny światowej przez dwa lata służył przymusowo w 22 pułku armii niemieckiej. Od 1 marca 1919 do 1 września 1921 roku był członkiem Polskiej Organizacji Wojskowej w I. Okręgu Zabrze. Brał czynny udział w trzech powstaniach na Górnym Śląsku, po których zmuszony był uchodzić na teren Polski z powodu ciągłych ataków przez bandy niemieckie na polaków biorących udział w ruchu niepodległościowym na rzecz Polski. Jan Pistula został odznaczony Krzyżem na Śląskiej Wstędze Waleczności i Zasługi.
Został rozstrzelany 5 czerwca 1940 roku w Wiśniczu – Leksandrowej.

Pistula Ryszard, z zawodu urzędnik – urodził się 1 lutego 1900 roku w Zabrzu. Od szóstego do czternastego roku życia uczęszczał do szkoły ludowej w Zabrzu. W latach 1932 -1936 uczęszczał do Państwowej Szkoły Górniczej w Katowicach, którą ukończył otrzymaniem dyplomu. Od 1914 do 1917 roku pracował jako sztygar w kopalni i w tym czasie należał do Związku Młodzieży Polskiej w Zabrzu. Od czerwca do listopada 1918 roku służył przymusowo w 155 pułku armii niemieckiej. Po wojnie brał czynny udział w ruchu niepodległościowym. W latach 1919 – 1921 był członkiem Polskiej Organizacji Wojskowej w I. Okręgu Zabrze. W III powstaniu na Górnym Śląsku został ranny podczas szturmu – przestrzelono mu karabinem płuco. W szpitalu przebywał ponad pół roku a skutki tego wypadku odczuwał bardzo długo. Potem, z powodu terroru niemieckiego zmuszony był uchodzić do Polski.
Został rozstrzelany 5 czerwca 1940 roku w Wiśniczu – Leksandrowej.

Kania Józef, z zawodu kupiec – urodził się 9 maja 1889 roku w Zabrzu. Od 1897 uczęszczał do szkoły powszechnej w Zabrzu a potem do szkoły handlowej. W roku 1915 został powołany do służby wojskowej w armii niemieckiej, w której pozostał do roku 1919. Brał czynny udział we wszystkich powstaniach na Górnym Śląsku. Po zakończeniu wojny był członkiem  Polskiej Organizacji Wojskowej w Zabrzu. Kania Józef został odznaczony Krzyżem na Śląskiej Wstędze Waleczności i Zasługi. Był Przewodniczącym Związku Powstańców Śląskich.
Został rozstrzelany 5 czerwca 1940 roku w Wiśniczu – Leksandrowej.

Liban Jerzy Porucznik Wojska Polskiego, syn Jana i Celiny. Po zdaniu matury na życzenie ojca wstąpił do Podchorążówki. Studiował jednocześnie architekturę we Lwowie. Jerzy udzielał się w środowisku artystycznym, przyjaźnił się z plastykami i poetami, rysował karykatury do prasy artystycznej. Studiów prawdopodobnie nie ukończył, gdyż przerwał je wybuch II wojny światowej. W 1939 roku został wzięty do niewoli, trafił do Oflagu. Z obozu zbiegł po bardzo krótkim czasie i wrócił do Krakowa. Miał na tyle odwagi, by z domu rodzinnego zajętego przez klub SS zażądać wydania swoich rzeczy osobistych. Aresztowano go w jednej z pierwszych łapanek i osadzono w więzieniu na Montelupich. Nie ukrywał, że jest polskim oficerem i na oficerskie słowo honoru był niejednokrotnie zwalniany z  więzienia na soboty i niedziele. Sytuacja ta zmieniła się po objęciu stanowiska przez nowego komendanta więzienia. Ponoć w odwecie za zabójstwo niemieckiego żołnierza, w dziesiątkowaniu został wskazany na śmierć.
Został przewieziony do obozu w Wiśniczu, gdzie został rozstrzelany 5 czerwca 1940 roku.

Bądź pierwszym który skomentuje

Dodaj komentarz